Geboortedatum
13-02-1988
Woonplaats
Leersum
Wedstrijdcategorie
Dames
Aantal jaren MTB
Ongeveer 12 jaar.
Leukste MTB ervaring
Cape Epic 2015, alhoewel ‘leuk’ niet echt het juiste woord is, meer ‘gaaf, pijnlijk en onvergetelijk’.
Sportverleden
Wielrennen, Duathlon (nationale selectie 2011-2013)
Overige sporten
Hardlopen, krachttraining, wielrennen.
Sterktes
Dieselen (lange etappes constant tempo blijven rijden).
Zwaktes
Snel starten, steil klimmen

Jolien - Kellerwald

Zaterdagochtend waren René en ik nog sterk aan het twijfelen of we wel naar Kellerwald moesten gaan. Hij had last van zijn knie en ik was eigenlijk al drie weken niet helemaal fit, darmen totaal van slag en de laatste week ook een vastzittende hoest waardoor ik 's nachts belabberd sliep.

Uiteindelijk toch gegaan, en zaterdag zowaar weer eens goed geslapen. Op de eerste klim had ik erg zware benen en ik zag mezelf die 120 km eigenlijk niet overleven, misschien kon ik het beter bij één ronde houden vandaag. Maar na het eerste uur begon ik wel lekker op te warmen en kon er ik toch wel een tandje bijschakelen.

Een uur later fietste ik de eerste concurrente voorbij, maar dat liet ze niet zomaar gebeuren. We zaten elkaar behoorlijk op te jutten en reden zo een erg snelle 2e ronde. Pas in de 3e ronde kn ik eindelijk bij haar weg rijden. Toen ze uit zicht was dacht ik even rustig op adem te kunnen komen, maar vlak daarna riep iemand tegen me dat er twee concurrentes vlak voor me reden. Dus toch maar stug door trappen in de hoop dat ik er nog bij zou komen.

Dat ging niet heel eenvoudig, het gat bleef lange tijd gelijk, maar na ongeveer een uur gaf één van de dames op en kwam geparkeerd te staan. Nu was nog maar één richtpunt over, maar pas 40 minuten voor het einde zat ik eindelijk in haar wiel. Tot mijn verbazing bleef ze net zo rustig door fietsen, zonder op of om te kijken. Tja, ik wist dat er nog een paar gemeen steile stukje aan zaten te komen, dus ik wilde liever geen slapende honden wakker maken met zo'n lichtgewicht voor me. Dus ik hield me maar stil en fietste zo een half uur zeer relaxed in haar wiel, waar ik eindelijk even bij kon komen.

Toen het echte klimwerk voorbij was sprintte ik uit haar wiel en begon een mini-tijdrit en kon zo snel een groot gat slaan. Yes, ik ga het gewoon halen! Totdat ik vlak voor het einde een bruggetje over moest, waar ineens een rood/wit lint voor was gespannen! Wat?! Ben ik verkeerd gereden? Waar moet ik dan heen? Ik stond stil en keek achter me, daar kwam mijn concurrente alweer aan natuurlijk. Toen ik weer voor me keek zag ik het lint weg waaien, het was gewoon een wapperend stuk lint! Ik kon er toch door. Snel weer opstappen en vaart maken, maar nu zat ze wel weer in mijn wiel! De laatste technische bochtjes door, waar ik achter me geslip hoorde, een stuurfout, nu had ik toch weer enkele meters. Dit kon ik vasthouden en na een zeer spannende en uitdagende race kwam ik enorm voldaan als eerste over de finish. Hier stond de rest van het SforZracingteam mij trots, maar enigzins verbaasd op te wachten. Dit hadden ze niet verwacht en ikzelf nog minder...... Wat een tocht, wat een wedstrijd, gaaf!

Podium Kellerwald